X
تبلیغات
رایتل

ادبیات تنهایی

شنبه 30 مهر‌ماه سال 1390

آموزگار!!

یک پنجره شاید کافیست  

تا زدیدش به جهان رو بکنم 

بنشینم به لبش و از پس آن 

دل ز دنیای دروغین بکنم 

ساز غفلت به زمین بگذارم 

زآن پس آهنگ زیارت بکنم 

 

قصد دیدار رخ ماه وشت کرده دلم 

باید این رخت کنم 

جامه هجرت بکنم... 

۲۰/۷/۱۳۹۰ 

 

****** 

*** 

سهراب ! 

شنیده ام که روزی 

اندر دل یک خمار دلخون 

بیچاره گلی نهفته بوده است 

پا در گل یک خیال میگون! 

شکوایه به سر که ای دل خون 

بند از من بی گنه تو وا کن! 

دل خنده کنان به صبح رو کرد 

وآنگاه به گل چنین همی گفت: 

 

ای گل تو به گل چو پای بستی 

دل از سر فرش به عرش بستی! 

 

۲۷/۷/۱۳۹۰ 

***** 

**** 

 

آه روزگار! 

با من نجنگ 

اینجا هوایش غربت است ! 

 

رنجم مده 

درس گرانم هی مده 

اینجا هوایش غفلت است! 

 

من مانده ام در کوی دل 

سرگشته ام  حیران و  ول 

با من چنان رفتار کن 

تا پا نهم بیرون گل ! 

 

ای روزگار! 

گاهی به من سر  می بزن 

حالی بپرس! 

شاید گرفتارت شدم 

شاید که پروانه شدم 

یادی ز دورانم تو کن 

کز روی شیدایی و شور 

اندر کلاس درس تو 

جای الفبا خوانده ام  

من 

     مشق عشق! 

شاید نپیچاندی تو گوش این دلم 

تا عاشقی یادم رود 

وآن صحبت آموزگار 

اندر کمالات  زمین و این زمان 

                                       یادم رود! 

 

آموزگار 

رفت از کلاس 

من مانده ام 

بنشسته در جای خودم 

هی می نویسم  مشق دل 

  

شاید   که از یادم رود    

                      سرسختی این روزگار 

شاید که از یادم رود 

                      رنج گران ماندگار 

شاید که از یادم رود  

                               آموزگار 

                                         آموزگار!! 

 

۲۸/۷/۱۳۹۰ 

نظرات (1)
نام :
ایمیل : [پنهان می ماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
شنبه 30 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 10:51 ق.ظ
+ آرتا
سلام دوست عزیز
از اینجا می گذشتم که وب قشنگتون رو دیدم.
موقع خوندن آدم حیفش میاد بقیه اش رو نخونه
امیدوارم همیشه موفق و سر زنده وسرحال باشن.
قدم روی چشممون بذارین خوشحال میشیم
امتیاز: 0 0